Menu
Wstąp do związku Kim jesteśmy? Wspieraj związek Napisz do nas

Stanowisko Komisji Krajowej OZZ IP ws. Ogólnopolskich dni protestu 11-14.IX. 2013 r.

  • Dział: Dokumenty bieżące

Poznań, 24 sierpnia 2013 r.

Reprezentatywne centrale związkowe zapowiedziały w dniach 11-14 września 2013 r. zorganizowanie protestów pod hasłem „Dość lekceważenia społeczeństwa!”. Powodem mobilizacji są przede wszystkim ostatnie zmiany w prawie pracy, które dają pracodawcom możliwość wydłużenie okresów rozliczeniowych do dwunastu miesięcy. Zmiany te legalizują, także już dziś często stosowane, praktyki omijania limitu czasu pracy. Pozwolą one pracodawcom w taki sposób planować grafiki, że w niektórych okresach będziemy pracować znacznie powyżej 48 godzin w tygodniu, by nie pracować prawie wcale w innych częściach przedłużonego okresu rozliczeniowego. Znikną płatne nadgodziny, przez wiele miesięcy będziemy zmuszani do dłuższej pracy za to samo wynagrodzenie, a w pozostałe otrzymamy niższe wynagrodzenie.

Niekorzystne zmiany w zasadach rozliczania czasu pracy są jednak tylko kroplą, która przelała czarę goryczy. W ubiegłym roku, pomimo sprzeciwu społecznego, Sejm na wniosek rządu wydłużył wiek emerytalny, ignorując ponad 2 miliony podpisów pod wnioskiem o zorganizowanie referendum w tej sprawie. Zmiany zasad rozliczania czasu pracy przeforsowano pomimo braku zgody związków zawodowych biorących udział w obradach Komisji Trójstronnej. Rząd, wspierając pracodawców, zablokował także prace nad podwyższeniem płacy minimalnej.

Komunikat dla społeczeństwa ze strony władz i pracodawców jest więc jednoznaczny: to wy (pracownicy i pracownice) macie zapłacić za obecny kryzys gospodarczy i finansów publicznych.

Odpowiedzią na ten komunikat ze strony związkowej będą właśnie „Dni protestu”, w ramach których odbędą się pikiety i debaty eksperckie zwieńczeniem będzie demonstracja w sobotę 14 września. Organizatorzy wysunęli dwa główne żądania: wycofania zmian w zasadach rozliczania czasu pracy oraz zmiany ustawy o referendach obywatelskich w taki sposób, aby gwarantowała obywatelom większy wpływ na stanowione prawo. Nie jest także wykluczone, że kontynuacją dni protestu będzie ogólnopolski strajk generalny. Strajk ten, jeżeli się odbędzie, obejmie obszar całego kraju i podobnie jak 26 marca br. zostanie przeprowadzony przy wykorzystaniu formuły strajku solidarnościowego.

Komisja Krajowa OZZ Inicjatywa Pracownicza wyraża swoje poparcie dla wrześniowych protestów, deklaruje udział naszego związku w demonstracji 14 września w Warszawie, popiera postulaty pod którymi będzie przebiegał protest oraz zapowiada zorganizowanie akcji lokalnych mających wesprzeć protesty. Deklarujemy także poparcie dla idei przeprowadzenie ogólnopolskiego strajku generalnego, w przypadku jeżeli „Dni protestu” nie doprowadzą do spełnienia wysuniętych żądań.

Zachęcamy wszystkich członków i członkinie związku do mobilizacji w dniach 11-14 września, udziału w lokalnych pikietach i demonstracji w Warszawie oraz – w miarę swoich możliwości – do organizowania w tych dniach akcji protestacyjnych w swoich zakładach pracy, włącznie z podjęciem strajku solidarnościowego. Wzywamy także do stosowania mniej formalnych form protestu takich jak oflagowanie zakładów pracy, samochodów służbowych, wspólne wzięcie tego dnia urlopów na żądanie, czy honorowe oddanie krwi.

Komisja Krajowa wesprze merytorycznie i organizacyjnie te załogi które zdecydują się na przeprowadzenie w swoim zakładzie w dniach 11-14 września strajku solidarnościowego.

Naszym zdaniem, obecna mobilizacja przeciwko przerzucaniu kosztów kryzysu na świat pracy oraz przeciwko rządowej arogancji jest kontynuacją walki, jaką ruch pracowniczy rozpoczął w XIX wieku.
Wspierając „Ogólnopolskie Dni Protestu”, OZZ Inicjatywa Pracownicza domaga się:

- 8-godzinnego dnia pracy – nowe zasady rozliczania czasu pracy cofają nas do XIX wieku. Już w tej chwili polscy pracownicy i pracownice należą do grupy najdłużej pracujących w Europie, a ich czas pracy znacznie przekracza standardowe, dzienne 8 godzin. Domagamy się wycofania ostatniej nowelizacji Kodeksu Pracy wprowadzającej nowe zasady rozliczania czasu pracy.

- Prawa do strajku - gdyż dziś prawo do strajku jest masowo ograniczane. Coraz większej części pracowników i pracownic, pod różnymi pozorami, odmawia się prawa do strajku. W stosunku do strajkujących załóg pracodawcy stosują lokauty, a sądy i prokuratura wszczynają postępowania karne. Domagamy się uznania prawa do strajku dla pracowników i pracownic samorządów, uproszczenia procedury prowadzenia sporów zbiorowych oraz faktycznej wolności podejmowania akcji strajkowych.

- Godnego wynagrodzenia – 1,8 miliona osób aktywnych zawodowo, ale dziś bezrobotnych, pozbawionych jest dochodu (brak zasiłku). 20 procent polskich rodzin boryka się ze zdecydowanie zbyt małymi dochodami, a kilka procent żyje poniżej granicy ubóstwa. Domagamy się zarówno gwarancji godnych wynagrodzeń za pracę, jak i podniesienia wysokości zasiłków dla bezrobotnych oraz zasiłków wypłacanych z pomocy społecznej.

- Wolnych związków zawodowych - każdego roku dziesiątki działaczy traci pracę za swoją działalność związkową. Inni są pozbawiani awansów i podwyżek. Choć jest to nielegalne, w wielu, zwłaszcza prywatnych zakładach, dyrekcje zwalczają związki zawodowe lub blokują ich powstanie. Domagamy się faktycznej swobody działalności związkowej we wszystkich zakładach pracy.

Komisja Krajowa Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Inicjatywa Pracownicza

 

solidarnosc